از جمله مهمترین ادله فقهی اهلسنت در استنباط احکام، تمسک به مقاصد الشریعه است. دامنه استدلال به مقاصد الشریعه نزد علمای عامه اختلافی است، برخی دامنه استدلال به آن را محدود دانسته و برخی دیگر، گستره استدلال به آن را آنقدر وسیع میدانند که حتی در تعارض بین مقاصد الشریعه و آیات قرآن، مقاصد الشریعه را مقدم میدانند. نوشتار حاضر، ابتدا به بیان کلیاتی درباره پیشینه، تعریف، آثار مقاصد الشریعه پرداخته و پس از آن به بیان ادوار مختلف مقاصد الشریعه و راههای کشف این مقاصد نزد اهلسنت میپردازد. همچنین در ادامه اشکالات وارد بر مقاصد الشریعه بیان شده و اصل تمسک به مقاصد الشریعه در منابع اهلسنت مورد نقد و ردّ قرار میگیرد.
